دلتنگی ...

دلتنگی حس نبودن کسی است که تمام وجودت یکباره تمنای بودنش را می کند

دقایقی در زندگی هست

که دلت برای کسی آنقدر تنگ میشود

که می خواهی او را از رویاهایت بیرون بکشی

و در دنیای واقعی بغلش کنی

یکی می گوید اندوه تو از چیست ؟

سبب ساز سکوت مبهمت کیست ؟

برایش صادقانه می نویسم

برای آنکه باید باشد و نیست

هنوزم دلم تنگ است

برای محض حرف زدنت

و برای تکیه کلامهایت

که نمیدانستی فقط کلام تونبود

من هم به آنها تکیه داده بودم

من اینجا بس دلم تنگ است

و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است

یادت هست که جناق می شکستیم و می گفتیم

یادم تو را فراموش

ولی امروز تمام استخوانهایم شکسته

باز هم تو را فراموش نکردم

همین . . . !

هرگز فراموش نخواهم کرد که برای داشتن تو

دلی را به دریا زدم

که از آب واهمه داشت 

از وقتی که نیستی

خدا می داند چقدر آب به صورتم پاشیدم

لعنتی . . .

این کابوس آنقدر واقعی است

که از خواب بیدار نمی شوم

می گویند دلتنگت نباشم

خدای من

انگار به باران می گویند

خیس نباش

تمام خنده هایم را نذر کرده ام

تا تو همان باشی که صبح یکی از روزهای خدا

عطر دستهایت

دلتنگی مرا به باد می سپارد . . .

یادم باشد وقتی آمدی راز بزرگی را به تو بگویم

اینکه در نبودنت آسمان آبی نیست